sobota, 29 października 2016

W temacie dyni



 
Halloween kolejny rok działa na nerwy  zastępom proboszczów, którzy wściekle atakują „pogańskie rytuały” i „amerykańską komercję”. Niewinna dynia budzi też niechęć ludzi średnio zaangażowanych w katolickie klimaty, którzy paradoksalnie używają tych samych określeń: „to nie nasze święto”, „takie pogańskie”, „skomercjalizowane” itp. O co właściwie chodzi? Jest tyle innych amerykańsko-zachodnio-komercyjnych świąt i imprez, które nie budzą niechęci - choć powinny ze względu na rażący antyestetyzm (patrz: Walentynki) – a na to akurat wszyscy się uparli. Że pogańskie? No nie bardziej niż Wszystkich Świętych i Zaduszki, które mają genezę przedchrześcijańską i tchną pogaństwem na odległość. Że komercyjne? Zgoda, ale wymienione wyżej „katolickie” święta z ich gigantyczną nadprodukcją cmentarnianych gadżetów wyjątkowo pozbawionych estetyki i umiaru to dopiero komercyjny Everest. Że nie polskie? No z tym trudno polemizować, zważywszy, że wszystkie pozostałe katolickie święta są rdzennie polskie, bo przecież i Matka Boska Polką była i syn jej częściowo też. Więc gdzież tu miejsce dla jakiejś celtyckiej (no właśnie, a nie amerykańskiej!) tradycji?! Ten heliłinowy „zabobon” tak samo mocno przypomina o idei przemijalności i oswaja coś tak abstrakcyjnego i przerażającego jak śmierć jak znicze i chryzantemy na grobach. Jakie pokłady pychy trzeba mieć w sobie, aby uznać wyższość jednej idei nad drugą? Jak pokazuje miłościwie panujący nam Kościół w Polsce  - ogromne. DB

3 komentarze:

  1. Myślę, że Kościół ma również problem z tym, że w Halloween ludzie się cieszą, śmieją, bawią, radują. W Polsce jeśli wierzysz w Boga powinieneś chodzić wiecznie zadumany, pogrążony w żałobie, kontemplującym nad życiem po śmierci.
    Katolik nie ma prawa być radosny, przecież tylko smutkiem można oddać szacunek zmarłym. Każdy przejaw jakiś innych, mniej depresyjnych emocji jest od razu traktowany jako bluźnierstwo przeciwko Bogu i kościołowi.
    Może dlatego co raz więcej osób porzuca wiarę na rzecz poszukiwania własnego szczęścia.

    OdpowiedzUsuń
  2. Panie! My, którzy znamy tysiąc Twoich twarzy
    Skrwawionych, konających, omdlałych, ścierpniętych,
    Błagamy Ciebie, płynąc do Twoich ołtarzy,
    Pokaż nam tę nieznaną. Zjaw się uśmiechnięty.

    Stanisław Baliński, Modlitwa polska

    OdpowiedzUsuń
  3. Kościół w każdych czasach musi być przeciwko czemuś.Kiedyś tępił czarownice, dzisiaj tępi poprzebierane dzieci i wydrążone dynie:)


    Uczeń placówki edukacyjnej, Której Nazwy Nie Wypowiem

    OdpowiedzUsuń